Повеќе од „фаза“?
Адолесценцијата носи многу промени. Кога промените траат подолго и ги засегаат училиштето, пријателствата и семејството, разговорот со психолог или детски психијатар може да помогне. Тинејџерите често полесно зборуваат со неутрално стручно лице – а онлајн советувањето може да биде првиот, полесен чекор.
Оваа страница е информативна и не поставува дијагноза. Секое дете се развива индивидуално.
Што може да забележите
Знаци на кои вреди да внимавате
- Се повлекува од пријателите и семејството
- Често е тажен, раздразлив или лут
- Промени во сонот или апетитот
- Пад на успехот во училиште
- Губи интерес за работите што ги сакал
- Многу време поминува на екран и избегнува разговор
Јасен следен чекор
Како би изгледал првиот чекор?
Вашите забелешки
Разговор за возраста, секојдневието и прашањата што ве загрижуваат. Донесете конкретни примери.
Стручна проценка
Разгледување на потребите на детето и препорака за дополнителна проценка, ако е потребна.
План за поддршка
Објаснување на препораките и договор за следните чекори – во центарот и дома.
Прашања на родителите
Што најчесто ги интересира родителите?
Мојот тинејџер не сака да оди кај психолог. Што да правам?
Почнете вие со советување за родители. Често тоа е првиот чекор кон вклучување на тинејџерот.
Кога е итно?
Ако тинејџерот зборува за самоповредување или самоубиство, веднаш побарајте итна медицинска помош.